28 Kasım 2008 Cuma

İtiraf

Evet eternal sunshine of the spotless mind filmini ilk seyrettiğimde duygulanmıştım , gözlerim dolmuştu. Ama sonra filmi tekrar seyredince , aslında her şeyin kendi kafamda bittiğini gördüm. Yine de bana o gün o duyguyu hissettirip duygulandırdığı için çok kötü sözler söyleyemem hakkında. Daha sonra seyrettiğim bir çok filmin yanına yaklaşamadığını biliyorum . Ama bazı şeyler vardır sana özeldir jeremy. O gün o duyguyu hissetmek gibi. Duygularını dışavurup boktan dizeler , cümleler karalamak gibi. Evet sonradan düşününce üzerine mantıklı gözükmeyebilir ama yaşadığın hiçbir şeyi unutma derim. Başkalarına anlatmak zorunda değilsin, sadece üzerine otur düşün. Korkmanı gerektirecek bir şey yok ki zaten. Herkesin bir sürü boktan zevki, sapkın düşünceleri vs. var. Sadece bazıları bunları anlatıyor , bazıları bahsetmeyip yalan bir benlik gösteriyor bize. Sen de yaz bize jeremy, itiraflarını . Burası itiraf.com değil çekinme. Okuyan kimse yadırgamaz seni. Nasıl biz üçümüz her şeyimizi paylaşıyorsak burada sen de öyle yap. Okuyabiliyorsan bizi , zaten bizden birisin demektir.

3 yorum:

lüzumsuz adam dedi ki...

itiraf ediyorum babam ve oğlum u izlerken ağladım.
hayır ne yazık ki ağlayamadım.
çok uğraştım ama olmadı.

Wendy dedi ki...

Bir yerlere yazmam gerekiyor bunu. Burası uygun sanırım. Hastalıklı derecede takıntılıyım. En ufak sinirimi bozan bir durumdan komplo teorileri üretebiliyorum ve bunlara kendimi ölesiye inandırıyorum. Bir kişi doğru olmadığını iddia etse de düşüncemden, komplo teorimden vazgeçemiyorum. Ancak ne kadar ironik ki "hastalıklı" diye adlandırdığım düşünceme rağmen hep de haklı çıkıyorum.

lüzumsuz adam dedi ki...

işte görüyorsunuz ki içdeney okuyucuları kendilerini burada "evinde" gibi hissediyor ve itiraf ediyor.
geldiğimiz noktadan dolayı çok mutluyum.
ama bu itirafta arıza geldi bana laf arasında belirteyim.
bizim itiraflar çok masum şeyler.
tamam kibirli de diyebilirim.
henüz belki de itiraf edecek rahatlığa kavusamadık.