12 Kasım 2008 Çarşamba

huzur

Sarıyer'deki küçük odamdayım şimdi,
Fonda Guillaume Dufay yağmuru izlemekteyim.
Elimde Huzursuzluğun Kitabı.
Bir bölümünde şu cümlelerle karşılaşıyorum;
'Yalnızlık umudumu kırıyor; yanımda birilerinin olması üzerimde ağırlık yapıyor.
Başkalarının varlığı düşüncelerimi dağıtıyor;
o mevcudiyeti, bütün analitik dikkatimi kullansam da tanımlamakta aciz kaldığım
apayrı bir dalgınlıkla tahayyül ediyorum...'
Ne kadar huzurlu bir gece...

4 yorum:

godsyndrome dedi ki...

lüzümsuz yetiş,burda garsakini olduğunu iddia eden biri var:):) şaka bir yana yazmana sevindim hatta sevindik bütün okuyucular adına konuşuyum zira benden başka hiç bi okuyucu yorum yapmıyoo yaa:)

lüzumsuz adam dedi ki...

ya niye, bence performansı iyi, bir ayda dört yazı.
yaz güzelim, arkandayım.
evet bu arada godsnydrome seni blogumuzun fahri yazarı ilan ediyorum, yani sen olmasan kendimizi çok yalnız hissedeceğiz.

Wendy dedi ki...

Ben de gizli okuyucuyum. :(
Kırılırım.

lüzumsuz adam dedi ki...

wendy ben de seni gizli okur olarak sayıyorum:)
merak etme.:)