30 Ekim 2008 Perşembe

Huzursuz serzenişler

'Öyleyse kim kurtaracak beni varolmaktan? Hayatımı toprağa veriyorum!' sözü üzerine düşünüyorum dünden beri. Yazıyı yazmaya çalışırken tüttürdüğüm sigaranın dumanında arıyorum bu sözün altında gizlenmiş cevapları. Yazıyı yazmaya çalışırken dinlediğim 'river man'de buluyorum kaybettiğim hüznü. Kendimi arıyorum ama yazdıkça daha çok kaybediyorum kendimi. Kendim olmak niye bu kadar zor?

5 yorum:

münzevi dedi ki...

cello song;

...so forget this cruel world where i belong i'll just sit and wait and sing my song

.)

gar sakini dedi ki...

ah ah ben de cok severim o sarkiyi

lüzumsuz adam dedi ki...

ardından da bir day is done verelim.
sayfanın editorü olarak her yere atlama gereksinimi duyuyorum.
hoşgeldiniz efendim.

münzevi dedi ki...

.)
efendim şarkılarımızla şarkılar sıyıraraktan bir bir sizleri okumaktan mutluluk duyuyoruz...
buralardan biyerlerden izliyoruz.
teşekkürlerimizide sunaraktan,
hoşbuldukta.) ..diyoruz.

münzevi dedi ki...

.)
efendim şarkılarımızla şarkılar sıyıraraktan bir bir sizleri okumaktan mutluluk duyuyoruz...
buralardan biyerlerden izliyoruz.
teşekkürlerimizide sunaraktan,
hoşbuldukta.) ..diyoruz.